close
تبلیغات در اینترنت
استاد رحمن گودرزی-تجربیاتی از استاد رحمن گودرزی-رحمن گودرزی
loading...

1001KING

اینجانب رحمن گودرزی از بنیان گذاران کاراته شهرستان بروجرد می باشم که افتخار این را داشته ام به عنوان اولین مربی پس از استاد شهید هوشنگ معظمی گودرزی از سال 1360 تا کنون باشم که از همان سال به علت در دسترس نبودن مربی و اطلاعات روز کاراته با استان مرکزی که در آن روز یکی از قطب های کاراته کشور محسوب می شد ارتباط نزدیکی برقرار نمایم و مدت 3 سال تمام یک روز در بروجرد به تدریس کاراته و یک روز در اراک زیر نظر استاد طیبی و مختاری تحت آموزش قرار گرفتم و اطلاعات کاراته را در اختیار کاراته کاهای بروجرد قرار می دادم.

تجاربی از استاد رحمن گودرزی در کاراته


 

 

بسم الله الرحمن الرحیم

 

مقدمه:

 

بنام آنکه دلها به یادش آرام می­گیرد بنا به مقتضیات ورزش کاراته و نیازی که به کتاب­ها و نوشتارهای آموزشی امروزی جهت مربیان عزیز این رشته احساس می­شود با کسب اجازه از اساتید محترم، استاد سلیمی، استاد آرین خو، استاد عبدالمحمدی و استاد احمد صافی ریاست محترم سبک­ wskf این کتابت در اختیار عزیزان مربی کاراته کار بروجردی قرار می­گیرد. ضمناً این کتاب با راهنمائی­های صمیمی شیهان نادر کردی نماینده محترم سبک wskf استان لرستان و استاد احمد شعبانی تنظیم و تحریر گردیده است. امید است نقایص و کاستی­های این کتابت به لطف شما بخشیده شود و ما را مورد عفو خود قرار دهید.

 

قدر استاد نکو دانستن       حیف استاد به من یاد نداد

 

 

 

 

 

 

 تقدیم به استاد شهید هوشنگ معظمی گودرزی

 

 

 

با تشکر استاد رحمن گودرزی   

 

 

 

معرفی استاد رحمن گودرزی:

 

اینجانب رحمن گودرزی از بنیان گذاران کاراته شهرستان بروجرد می باشم که افتخار این را داشته ام به عنوان اولین مربی پس از استاد شهید هوشنگ معظمی گودرزی از سال ۱۳۶۳  تا کنون باشم که از همان سال به علت در دسترس نبودن مربی و اطلاعات روز کاراته با استان مرکزی که در آن روز یکی از قطب های کاراته کشور محسوب می شد ارتباط نزدیکی برقرار نمایم و مدت 3 سال تمام یک روز در بروجرد به تدریس کاراته و یک روز در اراک زیر نظر استاد طیبی و مختاری تحت آموزش قرار گرفتم و اطلاعات کاراته را در اختیار کاراته کاهای بروجرد قرار می دادم.

 در آن سالها استاد محمد طیبی که 5 سال از قهرمانان و بهترینهای کاراته ایران بود و در پیشرفت کاراته شهرستان بروجرد نقش بسیار والایی ایفا نمود و به همین خاطر در مسابقات تمرکزی کان ذن ریو در اراک تیم بروجرد و اراک مشترکا مقام اول کشور را در مسابقات تیمی سطح کشور به دست آورد به شکلی که بیشتر مربیان سطح کشور شیفته کاراته کاهای بروجردی شدند.

حال با گذشت چندین و چند سال از آن روزها با کسب اجازه از استاد شهید هوشنگ معظمی گودرزی تصمیم به قرار دادن مطالبی مفید برای کاراته کاهای عزیز نمودم که امیدوارم کم و کاستی های آن را به ما ببخشید و مورد استفاده شما قرار بگیرد.

ورزش مقوله­ای است که از دیرباز در تاریخ ما مسلمانان جایگاه خود را داشته و با توجه به اینکه پیامبر عظیم و بزرگوار ما حضرت محمد مصطفی (ص) خود علاقه به ورزش داشتند و با جوانان به ورزش و مسابقه تیراندازی و سوارکاری و می­پرداختند. با یکی از خاطرات پیامبر گرامی در مسابقه سوارکاری این کتابچه را آغاز می­کنیم و هنگامی که در مسابقه اسب سواری اسب پیامبر عقب­تر از اسب نفر اول بود داور مسابقه به خاطر حرمت گذاشتن به پیامبر اعلام کرد که پیامبر برنده شده ولی پیامبر بلافاصله اعلام کرد که من دوم شدم و روایات زیادی در مورد پیامبران و امامان ما گفته شده که منجمله هنگامی که حضرت علی (ع) درب خیبر را با یک حرکت از جا می­کند اطرافیان به وی  می­گویند عجب زور و بازوئی لذا بلافاصله حضرت علی (ع) می­فرمایند این زور و بازوی من نبود بلکه قدرت روحی من و ایمان درب خیبر را از جا کند. و همچنین روایات زیادی نقل شده که نشان می­دهد جایگاه روحی و معنوی در ورزش ما چه ریشه عمیقی دارد. ما افرادی چون پوریای ولی، پهلوان تختی و ... را داشته­ایم که اکنون هم الگوی ورزشکاران می­باشند لذا اشاره به موارد فوق به منظور یادآوری توجه روح بزرگ انسانها و تربیت صحیح جسم و روح توسط مربیان عزیز در سایر رشته­ها می­باشد و دوری از مطالب یاد شده و فراموش کردن روح لطیف و بزرگ انسانها در ورزش می­­تواند آسیب بسیار بزرگی بر پیکره ورزش ما وارد کند. در رشته ورزشی کاراته احترام حرف اول و آخر را می­زند (رسم پهلوانان قدیمی نامی این چنین بود).

کاراته با احترام و ادای کلمه­ی (اوس) شروع میشود با کلمه (اوس) آموزش می­گیرد و تقدیر از زحمات مربی و شاگردان ارشد و دوستان را اعلام می­دارد و کلاً با ادای کلمه­ی (اوس) صبر و تحمل خویش را بالا می­برد و قدرت یادگیری در سایه صبر و تحمل مشقتهای کارهای سخت و تمرینات پایه­ای و اساسی ورزش کاراته را آموزش می­بیند با امید اینکه روزی دانسته­های ما به درد خانواده ما، شهر ما، مملکت ما، دین ما، ناموس ما بخورد. فلسفه مشت کاراته پنج چیز است (به تعداد انگشتان دست) 1- دفاع از دین 2- دفاع از مملکت 3- دفاع از ناموس 4- به ما زور نگویند 5- حق ما را  نخورند. البته همه پنج مورد بالا در زیر سایه نظم و قانون اجرا می­شود.

 

ما درهر کاری ابتدا استقرار و ستون آن کار را در نظر می­گیریم و بنا به نیاز و سطح و حجم کار به تقویت آن ستونها می­پردازیم همانطوری که انسان بعد از تولد چگونگی ایستادن روی دو پا و حفظ تعادل و حرکت روی دو پا را می­آموزد در کاراته نیز به همین ترتیب ابتدا استقرار را می­آموزیم و سپس در حالتهای مختلف و متفاوت مبادرت به آموزش و تمرین تکنیکها و تاکتیکهای مختلف می­نمائیم. ابتدا ما آشنا می­شویم با انواع استقرار و داچی­ها در کاراته و نحوه آموزش داچی­ها.

ما به شکل زیر با دقت توجه کنیم و آن را به خاطر بسپاریم.

 

انواع داچی­های مبارزه:

1- ذن کوتسوداچی= استقرار متمایل به جلو.

2- کوکوتسوداچی= استقرار متمایل به عقب (به دو نوع است، ژاپنی و اوکیناوائی).

3- کیباداچی= استقرار سوارکار نیمرخ.

4- سوچین داچی= استقرار سوارکار نیمرخ 45 درجه.

5- فودو داچی= پاها به اندازه عرض شانه مرکز ثقل وسط و هر دو پا به صورت خم

6- نکوآشی داچی= استقرار پا گربه­ای

7- تسوری آشی داچی= استقرار پا لک لک

8- کاکه داچی= ایستادن پا قلابی

9- کوسااچی= استقرار ضرب دری

10- هیزاداچی: استفاده زانو زدن.

11- سانچین داچی: ساعت شنی

12- هانگتسو داچی: ساعت هلالی

13- موتوداچی: استقرار جمع و جور (زنکوتسوداچی جمع و جور)

14- شی زن تای: استقرار معمولی و ... .

15-شیکو داچی :کیبا داچی با زاویه 45 درجه پا

16- تی چی داچی : ایستادن به شکل حرف  (T)انگلیسی

17-رنوجی داچی : مانند نکو اشی داچی با این تفاوت که کل کف پا بر روی زمین است

 

 

پس از آموزش استقرارها به آموزش نقاط ضعف استقرارها می­پردازیم که به صورت یک علامت به اضافه و یک علامت ضربدر نشان داده می­شود و انواع تعادلها و ضد تعادلها نام دارد.

چون با شکل بالا ترسیم انواع تعادلها میسر می­شود لذا باید توجه داشت که 1- چنانچه ماهیداری ذنکتسوداچی در روی خط 4 داشته باشیم ضدتعادل ذنکتسوداچی خط شماره 2 می­شود یعنی اینکه ما در دو جهت مرکز تقاطع خط 2 و 4 به شکل زیر با خوردن ضربه تعادلمان به هم می­خورد.

هر داچی در یکی از شرایط بالا ضد تعادلی دارد که بر شماره­های فوق دلالت می­کند.

یکی از نقاطی که در مبارزه باید توجه داشت نقاط ضدتعادل و تعادل حریف است که با یک جابجائی خوب می­توان تعادل حریف را بر هم زد و از فرصتهای به دست آمده استفاده مطلوب را نمود.

به منظور هرچه بهتر استفاده کردن از اصول علمی و کلاسیک و تکنیک گیاکوزوکی سعی شود این تکنیک در کیباداچی صفر درجه اجرا و تمرین شود چون کاراته کا با تمرین این روش مجبور می­شود حرکت کمر را در زدن گیاکوزوکی و مای ته زوکی جهت مسابقات به خوبی در بدن خود ملکه کند و در استفاده از همین روش می­توان تکنیکهای پا را به سرعت ملکه نمود.

پیشنهاد می­گردد: به منظور پیشرفت شاگردان به کمربندهای قهوه­ای به بالا طرح تحقیق داده شود (مثلاً به دو نفر از شاگردان تحقیق در مورد انواع داچی در کاراته و به دو نفر دیگر تحقیق در مورد مبارزه آزاد یا امتیازی و از آنها در جلسات بعد خواسته شود تحقیقات خود را در جلوی کلاس به بقیه شاگردان انتقال دهند تا سطح علمی و فنی شاگردان و ضریب هوشی و عملی آنها بالا رود.

یک مربی خوب دارای کارنامه روشنی است و پشتکار او بینش وسیع او و صداقت او و دوری از حاشیه­های ورزشی و توجه به معنویات و عملکرد سایر مربیان و ارج نهادن به زحمات همه مربیان و داشتن علم کافی و متناسب روز و اخلاق صابرانه است و چون مطالب و دانستنیهای ما فراگیر هستند سعی کنید یادداشت برداری کنید و چنانچه در این کتابچه چیزی از قلم افتاده با متانت خود تحمل نمائید.

سه عامل در زندگی همیشه مدنظر مربیان محترم باشد و به شاگردان سفارش کند.

1- تمرین خوب 2- تغذیه مناسب 3- استراحت خوب و کافی.

 

انواع تائه ساباکی: (در حالت هیداری ذنکتسوداچی یا میگی ذنکتسوداچی)

  تائه ساباکی به سه صورت اجرا می­گردد (و در همه تائه ساباکی­ها چه به صورت جهشی و چه  درجا پس از اجرای گدان بارای و یا فرار از ضربه حریف می­توانیم اقدام به ضربه نمائیم).

1- مائه تائه ساباکی: در حالت هیداری ذنکتسوداچی دست چپ پشت گوش راست می­رود و حالت گدان بارای و همزمان با گدان بارای چرخش هر دو پا به سمت جلو را اجرا و گدان بارای می­شود.

2- یوکو تائه ساباکی: در حالت هیداری ذنکتسوداچی دست چپ پشت گوش راست قرار می­گیرد و همزمان پای عقب به سمت پهلوی راست حرکت می­کند و صورت و بدن هم در مسیر سمت راست قرار می­گیرد و همزمان گدان بارای اجرا می­گردد.

3- اوشیرو تائه ساباکی: در حالت هیداری ذنکتسوداچی دست چپ پشت گوش راست قرار می­گیرد و همزمان هر دو پای ما به سمت عقب بچرخد و بدن به سمت عقب می­چرخد و همزمان رو به سمت پای چپ که در پشت سر قرار دارد گدان بارای اجرا

می­شود.

 

انواع تائه ساباکی جهشی: (به صورت کوتاه و یا بلند)

1- تائه ساباکی کوتاه: در حالت گارد قرار گرفته­ایم با زدن ضربه زوکی حریف (مائه ته تاگیا کوزوکی) بلافاصله با پرتاب پای جلو به سمت چپ و کوتاه و فرار صورت و سر از جلوی ضربه حریف اقدام به زدن ضربه می­کنیم.

2- تائه ساباکی بلند: در حالت گارد قرار گرفته­ایم با فاصله مناسب نسبت به ضربه زدن به حریف اقدام می­کنیم با این تفاوت که مثلاً پای چپ را به خارج بدن حریف پرت می­کنیم و با پای عقب به شکم یا صورت حریف ضربه می­زنیم.

به یک سری از تکنیکها که به صورت هماهنگ از سوی یک سبک آموزش داده می­شود و هدف ایجاد هماهنگی و اجرای مبارزات تفکری و تخیلی با همان انگیزه می­باشد کاتا گفته می­شود.

 

انواع داچی و جابجایی­ها (تای ساباکی):

داچی به معنای استقرار است. اعم از هرگونه ایستادن. اما در کاراته به هر نوع استقرار که در مبارزه استفاده می­شود گفته می­شود.

 

انواع استارت­های مبارزه:

1- استارت درجا- جهشی و نفوذی 2- استارت پای جلو 3- استارت پای عقب.

1- استارت (درجا- جهشی- نفوذی): استارت درجا نوعی حرکت متنوع جهشی درجا به صورت نوک پنجه پا به صورت از زمین جدا می­شود که اصولاً با نوک پنجه پا انجام می­گیرد که در کاراته اوکیناوائی (سنتی) از حالت هیداری ذنکتسو و یا میگی ذنکتسو و به صورت گارد ثابت اجرا می­گردد و در کاراته مدرن از حالتهائی مانند مامی ذنکتسو داچی، کوکوتسوداچی و کیاداچی یا سوچین داچی از صفر تا 45 درجه و حتی هاچی جی داچی 45 درجه استفاده می­شود.

2- استارت جهشی: نوعی استارت که در مقابل زوکی حریف با جهشی به بالا و همزمان دی آشی کردن حریف اجرا می­شود و در این روش حتی بعضی مواقع با جهش بلند بر روی سر و صورت و گارد حریف پرش اجرا می­شود و گارد حریف را بر هم زده و امتیازگیری می­نمایند.

3- استارت نفوذی: این نوع استارت همانطوری که از نامش پیداست با نفوذ به داخل گارد بدن و تعقیب حریف انجام به اجرای تکنیک می­نماید و به صورتهای زیر قابل اجرا می­باشد.

1- نفوذ با پای جلو: که با جهش یا لیز دادن پای جلو به صورت ناگهانی بهداخل گارد حریف اجرا می­شود.

2- نفوذ با پای عقب: به شکلی است که پای جلوی ما ثابت و پای عقب ما به سرعت نزدیک پای جلوی ما     می­شود و همزمان با رسیدن پای عقب ضربه دست عقب یا دست جلو و یا پای جلو (مای باش- مای گری) اجرا میشود.

3- نفوذ دوبل: در این روش پای عقب ما به سرعت به جای پای جلوی ما می­رود و پای جلو به سمت داخل بدن حریف حرکت می­کند و همزمان با فرود پای جلو به داخل گارد حریف اجرای ضربه می­نمائیم. ضمناً کلیه لیز خوردنها و تعقیبها جزو این دسته می­باشند و نفوذ با پا و زدن مباشی گری به حالت نفوذ بلند و کشیدن پای عقب بر روی زمین جهت انتقال قدرت و حفظ تعادل یکی از این روشها می­باشد و در این روش از هیداری به هیداری یا از کیبا به کیبا و یا از کوکوتسوداچی به کوکوتسوداچی و ... قابل اجرا می­باشد.

 

انواع جابجایی­ها و تغییر جهت­ها در کاراته:

جابجایی­ها در کاراته یوری آشی، توری آشی، ناگاشی و ... نامیده می­شوند. یوری آشی و توری آشی به نوع جابجایی گفته می­شود که در آن پای عقب از جلو یا عقب پای جلو رد شده و سپس پای جلو حرکت می­کند. ناگاشی به معنای آن است که یک پا از زمین برخاسته و با پای دیگر یک جهش (یا لیز خوردن) انجام می­دهیم.

توجه: در هنگام عقب رفتن نیز به همین شکل عمل می­کنیم.

در حالت رقص پا و تحرک، جابجایی به عقب و جلو به سه دسته تقسیم می­شود. 1- کوتاه 2- متوسط 3- بلند.

1- جابجایی کوتاه به جلو و عقب: برای جلو رفتن کافیست پای جلو را یک قدم به جلو برده و پای عقب را به دنبال آن حرکت دهید. از این نوع جابجایی برای نزدیک شدن و کوتاه کردن فاصله استفاده می­شود. همیشه برای حرکت به هر سمت پای همان سمت را اول حرکت دهید.

مثال: برای رفتن به جلو ابتدا پای جلو را حرکت دهید و برای رفتن به عقب ابتدا پای عقب را حرکت دهید.

2- جابجائی متوسط: در این جابجایی برای حرکت به جلو ابتدا پای عقب حرکت کرده و سپس پای جلو حرکت می­کند. از نوع جابجایی برای اجرای ضربات لگد بلند و ضربات مشت نفوذی استفاده می­شود. در هنگام عقب رفتن نیز چنین است. ابتدا پای جلو عقب کشیده می­شود و سپس پای عقب حرکت می­کند. این جابجایی یک جابجایی سریع برای حمله و عقب نشینی است.

3- جابجایی بلند: این جابجایی ترکیبی از دو نوع جابجایی قبل است یعنی ابتدا پای جلو حرکت می­کند سپس پای عقب به پای جلو نزدیک شده و یا از آن رد می­کند و سپس پا جلو حرکت می­کند. این گونه جابجائی را برای حرکت بلند و نفوذی و هنگامی که حریف در حال عقب نشینی است استفاده می­شود. به هنگام عقب نشینی نیز چنین عمل می­کنیم.

 

 

نحوه امتیاز در کاتاها:

اگر حداکثر امتیاز برای هر کاتا در مسابقه 10 خواهد بود به طریق زیر عمل می­شود.

1- فرم کاتا (3 نمره از 10) که شامل صحیح بودن کاتا از نظر شکل ظاهری می­باشد (به طور مثال کاتائی را به جای کاتای دیگر انجام ندهیم) و یا آنکه تغییری در درون کاتا داده نشود یعنی تکنیکهایی از کاتا حذف نشود و یا تکنیکی را به جای تکنیکی دیگر اجرا نکنیم.

2- صحیح بودن تکنیکهای فردی و صحیح بودن ترکیب آنها در کاتا (3 نمره از 10) بدان معنی که حرکات از نظر اصول تکنیکی صحیح انجام شود به طور مثال:

الف- حرکت صحیح داچی­ها از نظر طول و عرض.

ب- حرکت صحیح در مورد حرکت کمر در جلو و عقب رفتن و هماهنگی دست و پا در اجرای تکنیکها.

ج- اجرای صحیح ضربات و زمان بندی صحیح در تکنیکهای دفاع و ضربه باید اضافه شود. اجرای این حرکات و تکنیکها به صورت صحیح و انفرادی نخواهد بود بلکه ایده اصلی همان کومیته و به طورکلی ایده  کومیته در هر دفاع و حمله است (زانشین یا تمرکز) و احساس حریف.

3- کیای وکیمه کاتا (3 نمره از 10): که شامل سرعت صحیح در اجرای تکنیکهای فردی و ترکیبی می­باشد و همچنین قدرت لازم در اجرای فنون و انتقال نیرو از نقطه­ای به نقطه دیگر و همچنین نگاه و جهت­گیری در اجرای فنون و نفوذ. دید، تمرکز و واقعی مبارزه کردن در کاتا و تکنیکها در کاتا با اجرای کیمه مقطع اجرا شود و به جای تکنیکی که کیای دارد کیمه نکشیم و یا بلعکس.

4- رفتار شرکت کننده از شروع کاتا تا ختم کاتا و رعایت اصول و قواعد اخلاقی هم چنین لباس کاتا رو تمیز و اتو زده باشد کثیف نباشد و از آرم­های اضافی پرهیز کند. (1 نمره از 10)

در مجموع روشهای فوق 10 نمره خواهد بود که بستگی به نوع عملکرد شما نسبت به 4 گزینه فوق در اجرای کاتا خواهد داشت.

ضمناً هر کاتا بونکای مخصوص خود را دارد که در هر کلاسی به نحوی آموزش می­شود.

کاتای تیمی: به نوعی از اجرای کاتا که به صورت 3 نفره یا (تیمی) گفته میشود که هر سه کاتا رو با توجه کامل به زمان بندی و سرعت و ظرافت کاتا و همچنین روح جنگندگی از ابتدای کاتا تا انتهای کاتا هماهنگ و همسان به اجرای یک کاتا می­پردازند.

کاتای تیمی بنا به سلیقه و زیبائی خاص خود و افراد گروه با فاصله­های معین و کرداری مشخص و رفتاری هماهنگ شده اجرا می­گردد که هر سلیقه باعث نوعی جذابیت خاص در کاتای مزبور و کار گروهی تیم محسوب می­شود و تیم مذکور هرقدر هماهنگ­تر و شکیل­تر از ابتدای کار کاتای تیمی تا انتهای کار تیمی و بدون لغزش نفرات کاتارو و توجه به امتیازاتی که در هر سه بعد داچی تکنیک و ذانشین و تمرکز و کیای (تنفس) اجرا می­گردد نمرات تیم بالاتر خواهد بود و این کار مستلزم تمرین زیاد و شناخت لازم زمان و فاصله سنجی و رهبری هر کاتارو نسبت به یک سمت و هماهنگی لازم دارد.

 

تنفس (یا تخلیه نفس) در کاراته (کوکیو):

اگر عادت کنیم که از طریق بینی اکسیژن دریافت کنیم قسمتی از اکسیژن مزبور مستقیماً مورد استفاده مغز ما قرار می­گیرد.

تنفس در کاراته به  دو نوع است: 1- ایبوکی 2- نوگار.

تنفس ایبوکی به تنفس (تخلیه نفس) کوتاه و یک باره می­گویند. که در این حالت ما به هوای درون شش را با سرعت زیاد و یکباره تخلیه می­کنیم. از این گونه تخلیه نفس برای اجرای حرکت سریع و ضربات سریع و ممتد استفاده می­شود.

توجه داشته باشید که به هنگام دم همیشه هوا را به قسمت پایین شکم (تاندن) هدایت کنید و به هنگام تخلیه نیز هوا را از همان جا با منقبض کردن تاندن به بیرون هدایت کنید.

تنفس نوگار به تنفس عمیق، آرام و ممتد گفته می­شود در این حالت دم و بازدم طولانی و آرام است. از این گونه تنفس برای اجرای حرکات نرم، در اجرای فنون پرتابی برای نفس­گیری و تمرینات تنفسی و تمرکزی ذن استفاده می­شود، همیشه در هنگام اجرای هر دو تنفس باید فرض شود که محفظه­ای در انتهای شکم یا همان تاندن وجود دارد که هوا به درون آن رفته و از آن به بیرون دهان هدایت می­شود.

مزایای تنفس: اکسیژن رسانی به مغز و عضلات در هنگام اجرای تکنیک­های کاراته، هدف آرامش و آمادگی و تمرکز، تخلیه نفس به هنگام اجرای تکنیک که باعث انقباض عضلات در لحظه­ی برخورد ضربه و افزایش قدرت ضربه می­شود.

کیاب (یا کیای): کیاب به معنای تخلیه نفس و وحشت به همراه فریاد کشیدن است. برای ایجاد رعب و وحشت در حریف و تسلط روانی پیدا کردن بر اوست. یک کاراته کا باید به هنگام اجرای تکنیک به مانند یک ببر که به دشمنش حمله می­کند غرش کند. روش تخلیه نفس در کیاب مانند تنفس ایبوکی است. و به دو طریقه اجرا می­شود یا قبل از ضربه فریاد می­زنیم و تا زمان ضربه زدن ادامه می­دهیم و یا همزمان با زدن ضربه  کیای می کشیم و کیای را تا حدود 3 الی 5 ثانیه ادامه می­دهیم. و ادامه بعد از ضربه به منظور به هم ریختن فکر و روان حریف صورت می­گیرد و تخلیه استرس خودمان و سبک کردن و رها کردن و تمرکز خودمان را بالا می­برد و ما را آماده حمله مجدد می­نماید و یک نوع تنفس به منظور انجام تمرکز و خالی کردن ذهن انجام می­گیرد که اصولاً به صورت نشسته و با کیمه­های بلند و کشیده و آرام (دم و بازدم) اجرا می­شود و اصولاً بیشتر به خاطر دوری از شلوغی و مصنوعات ساخت بشر در کوهستانها و جاهای بلند یا دره­هائی که آب روان و آبشار دارد به منظور جلای روح استفاده می­گردد و در خیلی از باشگاهها به صورت دسته جمعی این نوع تنفس و تمرکز تمرین می­شود.

 

کیمه (انسجام افکار و قدرت درونی و بیرونی):

کلمه­ی کی مه از دو بخش کی و مه تشکیل شده است. کی به معنای انرژی درونی می­باشد. کیمه بدین معنی است که یک رزمی کار باید تمام انرژی ذهن و جسمش را در آن واحد روی یک هدف متمرکز کند. رمز کیمه حذف تمامی افکار زائد است. به هنگام مبارزه فقط به مبارزه و حریف فکر کنید نه چیز دیگر. باید تمامی افکار زائد و مزاحم را از ذهن بیرون کرد و بر روی یک هدف متمرکز شد.

با تمرکز حواس، تمامی افکار و انرژی جسمی و روحی شما به یکدیگر پیوسته شده و در یک نقطه متمرکز

می­شود. درست مانند یک ذره بین که نور خورشید را در یک نقطه متمرکز می­کند و آن را تبدیل به یک نقطه­ی داغ و سوزان می­کند.

 

روانشناسی در ورزش رزمی (کاراته):

 

ملکه کردن تکنیک یا تمرینات در ذهن:

یعنی ما پرونده و یا قسمتی از مغز خود را به عنوان حافظه یا بایگانی جهت تکنیک یا تمرینات مربوطه در نظر بگیریم. در ابتدا هر مشکلی لاینحل به نظر می­رسد ولی به مرور زمان و با مداومت می­بینیم که همان مشکل بزرگ به راحتی قابل دفع و حل است. تکرار زیاد یک فن و تکنیک به شکلی که تکنیک در ذهن ما غریزی شود. همیشه ما در مورد فراگیری باید دقت به روش آموزش که شامل گوش کردن- نگاه کردن و تلاش است داشته باشیم. ما باید به شاگردان خود بیاموزیم که هنگام تمرینات و مسابقات ذهن خود را خالی از هر دغدغه و نگرانی کنند که با تمرین میسر است. ذهن مانند یک ظرف است و برای اینکه آماده یادگیری شود باید خالی شود یک ذهن پر پذیرنده آموزشهای جدید نیست و به هنگام تمرین­های کمیته یا کاتا و مسابقات کمیته یا کاتا باید گذاشت ذهن خالی از هرگونه فکر جانبی باشد و به آن اجازه داد که کارش را به نحو احسن انجام دهد بدین طریق ذهن توانائی این را خواهد داشت که به صورت فی البداهه عمل کند (فکر کردن به تکنیک یا دفاع یا مبارزه و حمله باید به صورت همزمان انجام گیرد). همیشه خود را یا قهرمانهای کاراته مقایسه کنید. تلاش کنید که ایده­آل شوید. ضعفهای خود را بپذیرید و در رفع آنها کوشش نمائید.

یکی دیگر از مباحث :

مبحث مسائل روحی و روانی (روانشناسی) تلقین است بایستی توجه به گفته­ها و اعمال و رفتار کاراته کا به عمل آید و یک کلمه نه یا آری می­تواند سرنوشت کاراته کای ما را در مسیر ورزش دچار تحولی شگرف کند.

هیچ موقع به شاگرد وعده­ای که غیرقابل عمل است ندهید.

واقعیتها را همانطوری که هستند نشان دهید نه بیش نه کم.

در یک بیمارستان قلب 32 نفر بیمار قلبی را به دو گروه 16 نفری تقسیم می­کنند و به نامهای گروه A و گروه B. پزشک مربوط با توجه به اینکه میزان ناراحتیهای قلبی بیماران خود را در یک سطح می­دید گروه A را با روش مثبت و با اعلام اینکه شما به زودی خوب می­شوید (با تلقین مثبت) صحبت کرد و گروه B را (با تلقین منفی) و گفتن خیلی از واقعیتهای احتمالی در آینده خبر داد و ناامیدشان کرد همه افراد گروه B پس از مدتی فوت شدند ولی 15 نفر از گروه A سلامتی خود را به طرز معجزه آسائی به دست  آوردند. پس یک استاد همچون پزشک است و نوع گویش و سخنانش (هر سخن استاد دنیائی و هر قدمش راهی) برای شاگرد می­گشاید پس چه بهتر که مربی از فضیلتهای اخلاقی- تکنیکی و ... سخن بسیار گوید و چراغ روشن راه شاگرد شود.

هرگاه سختی چیزی باعث بیم و هراس شما شد شما نیز در مقابل آن سخت و مقاوم شوید تا مشکل بر تو آسان شود. (امام علی (ع))

با مردم مشورت کن ولی خود تصمیم بگیر. امام علی (ع)

 

ذن در کاراته:

در حدود 10 قرن بعد از بودا این آئین توسط یکی از متفکرین هندی به نام بودیدهارما در هند به چین و ژاپن رفت بیان و مفهوم ذن تقریباً امکان پذیر نیست. و خواننده باید خود آن را تجربه کند با این وصف تعریفی جامع از متفکرین ادبیات ذن را در این مورد می­نگاریم.

پروفسور سوزوکی: ذن عبارتست از رهائی، رهائی از تمام قیود، یعنی پرورش خودآگاه و ناخودآگاهی که ماوراء هرگونه دوگانگی و دواندیشی می­باشد.

آلن واتسن: ذن نه مذهب است نه فلسفه نه علم است و نه روانشناسی. ذن شیوه و روشی است برای رهائی و رستگاری در هر صورت ذن وصف ناشدنی است و فقط می­توان آن را تجربه کرد. کلمه، واژه، توضیح و توصیف نمی­تواند بیان کننده این تجربه باشد.

دکتر همفریر: ذن جوهر و ارج هستی و زندگی می­باشد ذن تجربه ایست طولانی که فرد باید آن را حس کند.

1- ذن: یعنی رجعتی به بهترین حالات فیزیولوژیک انسان چون معتقدیم که پسیکولوژی جز فیزیولوژی دستگاه اعصاب مرکزی چیز دیگری نمی­باشد.

2- ذن یعنی مهاجرت- مهاجرت از قطب اضطراب به قطب آرامش.

3- ذن یعنی ویژگی­های خاص زندگی در نزد قشر ویژه­ای از مردم.

4- ذن یعنی ورزشی که در اثر انجام مداوم آن شخص توفیق می­یابد به یک وضع مطلوب و متعالی روانی- جسمی واصل گردد.

5- ذن یعنی معتقد بودن به اینکه دایره آزادی ده سانتیمتر و شعاع دایره محدودیت­های شرعی- اخلاقی- عرفی- جنسی- مذهبی یک سانتیمتر می­باشد.

6- ذن یعنی رجعت انسان به ذات خود.

7- ذن یعنی رهائی از چنگال مصنوعات: مصنوعاتی که ساخته و پرداخته اندیشه انسان است.

8- و سرانجام ذن یعنی آگاهی انسان به اینکه او بیمار است و علت بیماری او دو چیز اول اینکه انسان به علت دریافت یک تعلیم و تربیت (چه در خانه و چه در مدرسه) خشک و بیمارگونه و جذب آن یعنی در حقیقت به واسطه جذب یک دیروز بیمارش بیمار است و همواره از اصول برگشت پذیر فیزیولوژی بدن خود سرپیچی می­کند و دوم اینکه برای وصول به آرامش مطلق (یا بهبودی) چاره­ای ندارد جز اینکه خط بطلانی هم بر روی دیروز خود و هم بر بروی امروز خود یعنی بر روی محیط خودی بکشد.

واژه­ها وسیله نقلیه نیستند: فرد باید بر مرکب تجربه سوار باشد تا بتواند طول شاهراه ذن را بپیماید.

تلاش تی: کشف راز روان- درک عقل فعال.

احساس تی: توجه به خویشتن- درون نگری- خودشناسی- اثبات وجود آمادگی- تقویت خود- تحول فردی- جوشش- ادامه خوب- شخصیت نمائی- هستی شناسی- با شوق- خودپایدار- نیک سازگاری- مشکل گشائی- فعل و انفعالات- قیاس نفس- تلاش ویژه- روان پویائی- خودپاک یا غالب عامل منطقی- اصالت عقل و توانائی- کمال- معرفت- ادب و راستگو بودن است.

پس ذن: همان پرورش جسم- روح و روان- تفکر و اندیشه و توجه به اصل خویش و هدف از خلقت خویش و خداوند است که در سایه الطافش انسان آرام می­گیرد و هر طوفانی عاقبت فروکش می­کند و انسان به آرامش خواهد رسید پس آرام زندگی کنیم.

 

از انجا که یک مبارز بایستی از هوش و حافظه بالایی برخوردار باشد و یک کاراته کا در چند صدم ثانیه بایستی تصمیم گیری کند و داشتن تفکر بالا و ذهنی با حافظه قوی و خلاق در این امر به فرد کمک شایانی می کند در اینجا به ذکر مطالبی جهت بهبود حافظه و تقویت آن می پردازیم.

 

حافظه: چون حافظه به سه دسته تقسیم می­شود ما با شناخت انواع حافظه کمک زیادی در حفظ و نگهداری داشته­ها و یادگیری­های شاگرد خواهیم کرد.

1- حافظه کوتاه مدت: که ممکن است از 1 تا 5 الی 10 ثانیه در ذهن ما مرور کند و سپس به فراموشی سپرده شود.

2- حافظه میان مدت: که ممکن است از 2 ساعت تا 2 روز در حافظه ما باشد و سپس به دست فراموشی سپرده می­شود.

3- حافظه درازمدت:که تا آخر عمر اصولاً همراه ماست. (مانند سخن گفتن- رانندگی- و کارهای روزمره­ای که مثلاً از خاطرات شیرین یا تلخ دوران کودکی به همراه ماست.

برای احیاء کردن حافظه کوتاه مدت و میان مدت بهتر است ابتدا یادداشت برداری کنیم و هر شب هنگام خواب آنها را مرور کنیم تا خاطرات در ذهن ما باقی بماند و هرگاه مادر محیطی آرام قرار گرفتم با تمرین و تمرکز (هی مکسو- ذن ...) کلیه نکات و وقایع را مرور کنیم به عنوان مثال هنگامی که در بستر خواب قرار می­گیریم قبل از خوابیدن نکاتی را به یاد بیاوریم مثلاً رنگ کفش و رنگ درب منزل یا سالن- جائی که موبایل خود را قرار داده­ایم. افرادی که امروز به ما تماس گرفته­اند- گفته­هایشان- و یا محل قرار گرفتن اشیاء را در منزل به خاطر بسپاریم و یا تعداد اقدام یا مسافت را در نظر بگیریم و یا آدرس منازل دوستانمان را با استفاده از تخیل به خیابان یا کوچه یا درب منزل یا داخل محوطه حیاط آنها استفاده کنیم تا حافظه ما قوی شود. همین روش را می­توان هنگام خواب در مورد اتفاقاتی که در سالن ورزش اتفاق افتاده به یاد آوریم و مثلاً چگونگی ورود به سالن، نوع برخورد یادآوری چهره­ها و یادآوری مطالب گفته شده توسط استاد و یادآوری تکنیکهایی که توسط استاد یا شاگردان ارشد گفته شده به ذهن آورد چون بازبینی خاطرات و گذشته انسانها را سریعتر به حافظه قوی می­رساند.

نکاتی برای تقویت حافظه:

1- با دست دیگر مسواک بزن

2- با چشم بسته حمام کن

3- توجه کافی داشته باشید و کارها را به خود اعلام کنید، به آنچه انجام می­دهید توجه کنید (من کلید را در جیب کتم گذاشتم).

4- حافظه را هنگامی که به کار نبرید به خوبی کار نمی­کند.

5- کسی که دارای حافظه-ای قوی است، که روی تجربه­های خود تأمل و تفکر می­کند و تفکرات خود را به صورت منظم به هم ارتباط می­دهد.

6- خود را با قرار دادن وسایل در جای مناسب و معین عادت دهید.

 

اعتماد به نفس :

 

نکاتی در مورد اعتماد به نفس:

اعتماد به نفس یک عادت است.

همیشه تنها خود را با بهترین شخص در آن کار مقایسه کنید.

وقتی که می­دانید که یک کار را به خوبی انجام می­دهید آن را انجام دهید و مطمئن باشید موفق می­شوید.

شما همانی هستید که فکر می­کنید.

صد در صد موفق می­شوم.

خوشبختم- سالمم- و حال خوشی دارم.

یکی از روشهای اعتماد به نفس این است که حتی زمانی که می­توان محتاطانه عمل کرد شجاعانه و با عتماد به نفس عمل کنید.

به جای اینکه قربانی تغییر باشید استاد تغییر باشید.

اگر کاری را به خاطر ترس انجام ندهید ترس زندگی شما را به دست  می­گیرد.

بر روی احساسات خود غلبه کنید تا خود بتوانید تصمیم­گیری کنید.

به خود احترام بگذارید و برای شخصیت خود احترام قائل شوید و خود را  دوست بدارید.

هرگاه سختی چیزی باعث بیم و هراس شما شد تو نیز در مقابل آن سخت و مقاوم شو تا مشکل بر تو آسان شود. (امام علی (ع))

شجاع باشید حتی اگر شجاع نیستید به آن تظاهر کنید. هیچ کس تفاوت بین آنها را پی نمی­برد.

 

اشتباهات:

1- عدم قرار دادن خود در شرایط نگران کننده.

2- زیاد فکر کردن به موضوعات پوچ.

3- راه دادن افکار پوچ و منفی به جای افکار مثبت.

4- خود کم­بینی و رقیب بزرگ بینی.

5- خود را باور نداشتن.

6- به اینکه دیگران در موردم چه فکر می­کنند.

7- مداوم هدف را دنبال نکردن و پس از مدتی سست شدن.

هدفتان انجام کار باشد نه انجام کامل و بی­نقص.

آنچه می­توانید تغییر دهید و آنچه نمی­توانید را مشخص کنید.

کارها و تجربیات جدید را امتحان کنید چون در شناخت استعدادها و توانائی­های شما کمک بسیار 
می­کند و در نتیجه کسب مهارتهای جدید احساس غرور و رضایت به شما دست می­دهد.

 

روشهای آموزش:

 

این فصل اختصاص به روشهای آموزش دارد که به ترتیب زیر برنامه­ریزی- نکته برداری و یادداشت- روشهای آموزش.

 

الف- برنامه­ریزی

هر کلاس بایستی طبق مدیریت و برنامه­ریزی زمان­بندی شده به تمرینات بپردازد به عنوان مثال: 10 الی 15 دقیقه  دو و نرمش- 10 دقیقه تکرار تکنیکهای جلسه قبل و مهارتهائی که آموخته­ایم- 25 الی 30 دقیقه روشهای مبارزه به صورت دوبدو بدون درگیری- 10 دقیقه آموزش تکنیک- 10 دقیقه بدنسازی (ریکاوری) و 5 دقیقه سخنرانی استاد در موارد مختلف مورد لزوم.

ضمناً هر مربی طبق نیاز کلاس خود تایمها را تنظیم می­نماید و مربی به هیچ عنوان دم دمی مزاج و از روی احساس نباید برنامه­ریزی کند مثلاً به شاگردان می­گوید به داور اعتراض نکنید ولی خود  اعتراض می­کند و بیشتر خلاف گفته­های خود عمل می­کند و انتظار احترام از همه دارد در صورتی که احترام را خود او باید به دست بیاورد نه انتظار داشته باشد.

ما ابتدا باید هدف ورزشکار را بشناسیم. ممکن است ما یکی از تصمیمات زیر را بگیریم.

1- عضو تیم پیروز بودن یا اهداف قهرمانی در کاتا یا کمیته.

2- لذت بردن شما و شاگرد از ورزش رزمی.

3- کمک به رشد نوجوانان و جوانان و بزرگسالان (از نظر جسمی و روحی).

در اهداف شما هیچ تصمیمی از اولویتی که برای اهداف قائل هستید و به خصوص اهمیتی که به پیروز شدن می­دهید مهمتر نیست. بعضی از مربیان می­گویند پیروزی کمترین اهمیت را دارد ولی در هنگام مربیگری چنین رفتاری ندارند. و در هنگام انجام مسابقات به خاطر باخت یا مصدوم شدن یا اشتباه داوری به توهین می­پردازند و عصبی می­شوند و واضح است که پیروزی مهمتر از رشد ورزشکاران است. ما باید صراحت داشته باشیم.

ما باید توجه داشته باشیم هر تصمیمی که مربی در رفتار و آموزش کاراته کار بگیرد ابتدا ممکن است تکنیک یا آموزش باشد ولی بعدها به صورت شانس برای پیروزی تیم ما باشد.

بهترین مربیان آنهائی هستند که 1- به افراد کمک می­کند و به رشد نوجوانان و جوانان علاقمندند 2- تمرینات و مسابقات را به صورت تفریحی و لذت بخش درمی­آورند 3- مهارتهای لازم برای برنده شدن را به ورزشکاران یاد می­دهند.

باید توجه داشت که مسابقه تنها وسیله­ای است که ما توسط آن توانائیها، و تلاشهای خود را در چهارچوب مقررات ابلاغی به ما با دیگران مقایسه کنیم.

بسیاری از ورزشکاران برجسته می­گویند بهترین خاطرات آنها از ورزش پیروزیهای آنها  نیست بلکه ماههای آماده­سازی و تمرین و محاسبه و کشف مسائل روانی و درونی خود قبل و ضمن مسابقه است. یک مربی برجسته در سایه تلاش شدید- از خودگذشتگی و تعهد شدید می­تواند موفق باشد. داوری صحیح اخلاقی به قیمت یک پیروزی با ارزش، یک آزمون واقعی شخصیت و نیز فرصتی برای ساختن شخصیت شاگردان است.

مربیگری به سه طریق انجام می­پذیرد. 1- شیوه آمرانه 2- شیوه تسلیم و واگذاری (تنبلی و سستی) 3- شیوه تشریک مساعی (مشورت).

مربی خوب توانائی درک فوری افکار، احساسات و عواطف ورزشکار را می­داند و در انتقال افکار خود به شاگردان بسیار موفقند.

یک مربی خوب با استفاده از زبان تشویق می­کند و حتی بیشتر مواقع می­شود با دادن یک شکلات به فرد پیروز در تمرینات باشگاه انگیزه و ارتباط مثبت به وجود آورد. روش منفی از تنبیه و انتقاد سخن می­گوید.

تحسین بیش از حد باعث می­شود که کاراته کا نسبت به صداقت گفته مربی شک کند خیلی از مربیان عادت کرده­اند که فقط اشتباهات ورزشکاران را به آنها گوشزد کنند نه آنچه را درست انجام می­دهند. و ترک عادت دشوار است. و اینگونه مربیان نیاز به کمک مربی خوب یا دوست مشاور خوب دارند تا ایرادات آنها را صادقانه بازگویند.

و خیلی از مربیان توقعات بی­جا از شاگرد دارند و به یاد داشته باشیم 90% شکست شاگردانمان به نحوه آموزش و مربی­گری خودمان برمی­گردد.

درباره رشته ورزشی خود دانش لازم را کسب کنید یا لااقل درباره دانشی که دارید صادقانه برخورد کنید. در برخورد با شاگردان- قابل اطمینان- منصف و باثبات باشید.

از خود-گرمی- دوستی و پذیرش و درک نشان دهید.

مسابقات ­رسمی به طور بالقوه برای نوجوانان تهدیدآمیزند زیرا آنها موفقیت در مسابقه را با ارزش خود برابر     می­کنند. و این وظیفه خطیر و سنگین مربی است که او را با نکات آموزنده علمی و روحی و روانی ارشاد کند.

ورزشکاران موفق پیروزی را نتیجه توانائی خود و شکست را به تلاش نکردن خود مربوط می­دانند. ورزشکاران ناموفق شکست را عدم توانائی و پیروزی نادر خود را به شانس نسبت می­دهند.

ورزشکاران ناموفق آسیب­پذیرترین افراد در برابر توقعات منفی مربیان هستند و در این افراد خطا و اشتباه که اجزای طبیعی فرآیند یادگیری هستند به عنوان شکست تعبیر می­شود.

ورزشکاران ما هنگامی به بهترین وجه عمل می­کنند که به اندازه  مطلوب انگیزه یافته باشند. انگیزش بیش از حد (غرور) و یا خیلی کم (سرخوردگی) به عملکرد آنها لطمه وارد می­کند. مربی باید برای فصلی که در پیش دارد برنامه­ریزی کند و دچار سردرگمی و هرج و مرج نشود جهت برنامه­ریزی بایستی به مسائلی همچون قدرت بدنی کافی- مهارت کافی- هماهنگی حرکتی و راههای موثرتر ومفیدتر در برنامه­هایش استفاده کنیم و سعی شود از راههای کم­خطر تر و بدون خطر استفاده کنیم و از هر شخص نسبت به علاقه آن فرد در زمینه کاتا یا کمیته استفاده کنیم. و سعی کنید بیشتر از تکنیکهائی استفاده کنید که امتیاز بیشتری دارند.

برای ورزشکاران شما لازم است که چند تکنیک را به طور کامل یاد بگیرند نه اینکه همه تکنیکها را بگوئید ولی چیزی یاد نگیرید و به علت زیادی تکنیک در هیچ یک مهارتی به دست نیاورند.

اصولاً ثبت 10 ورزشکار در مقابل یک مربی منطقی است و در صورت زیاد بودن ورزشکاران حتماً باید از کمک مربی و یا مربی دیگر استفاده شود.

ما با استفاده از دفتری می­توانیم نام شاگردان تاریخ تمرین- نوع تمرین و وضعیت آنها را از جلسه­ای به جلسه بعد چک کنیم یا در طول دوره جهت مسابقه آماده باشیم به عنوان مثال برنامه­ای در زیر انجام می­گیرد و شما به ترتیب تاریخ همه­ی اطلاعات آنها را خواهید داشت (ضعیف- قوی- متوسط).

 

ورقه مخصوص آقای x

تکنیک­های دفاعی

داچی (رقص پا- استقرار)

تکنیکهای امتیازی دست

تکنیکهای امتیازی پا

دی آشی­ها

فریب­ها

آشی یارای

سرعت عمل

جلسه اول

تاریخ

ضعیف

ضعیف

متوسط

متوسط

ضعیف

ندارد

ندارد

ضعیف

5/10/90

 

 

و به این ترتیب در یک ورقه می­توانید مدت تمرین 1 ماهه یا دو ماهه یا سه ماهه یک کاراته کار را یادداشت کنید و بیشتر روی نقاط ضعف او کار کنید و تک تک شاگردانتان دارای کارنامه تکنیکی نزد شما می­شوند.

بیشترین تمرینات خود را در وضعیتی مشابه مسابقه انجام دهید تا کارائی شاگردان بالا رود و حتماً در طول تمرینات نظارت مداوم و تذکرات لازم داده شود.

توضیحات خود را برای کل تیم توضیح دهید نه یک فرد خاص و به آنها بگوئید در چه مواردی نیاز به کار بیشتر دارند.

ورزشکاران در هر جلسه تمرین باید موفقیت را در حد منطقی تجربه و احساس کنند و به مهارتهائی که باید بهتر شوند وقت کافی اختصاص دهید. و دائماً تأکید کنید که هدف از تمرین پیشرفت و بهبود بخشیدن مهارت است.

 

روشهای تدریس:

 

1- حرفه­ای (تخصصی) 2- پله­ای 3- نظریه­ای.

1- در روش حرفه­ای تمرینات با برنامه از طرف مربی در سه جلسه 5/1 ساعتی و یا برنامه­ریزی دقیق از نظر جسمی- روحی- تکنیکی انجام می­پذیرد و مربی نیاز به علم دیگران ندارد.

2- ورزش پله­ای تمرینات به تدریج و با برنامه انجام می­گیرد و زیر نظر مستقیم مربی به استناد یادداشتهای ثبت شده هر نفر در دفتر وی اجرا می­گردد.

3- روش نظریه­ای در روش نظریه­ای مربی روشهای مختلف را بررسی و نظر خود را به شاگرد اعلام می­دارد.

 

چند علت از شکست ما:

خیلی مواقع اشکال از تکنیک اشتباه فرد در شکست اوست.

خیلی مواقع اشکال از داچی ناصحیح فرد در شکست اوست.

خیلی مواقع اشکال از عدم هماهنگی داچی و تکنیک و کیمه و کیای است.

خیلی مواقع اشکال از نداشتن روحیه بالا و داشتن انگیزه کافی برای انجام مسابقه است.

حمله ناصحیح مانند به کار نگرفتن و استفاده نکردن از موقعیتهای به دست آمده و یا عدم استفاده صحیح از ضربات است. بدین معنی که یک کاراته کار را می­شود با ضربه پا مغلوب ساخت و استفاده از پا در مقابل کاراته کار دیگر ممکن است اشتباه محض باشد و حریف را آماده ضد حمله نماید در اصل ضد حمله­ها حملات موزیانه یا فریبکارانه حریف ماست.

ضدحمله­ها یا (دی آشی­ها) در اصل شکل پیشرفته حمله به حریف در مقابل حملات حریف است. بیشتر ضد حمله­ها اصولاً در ابتدای حمله حریف صورت می­گیرد.

 

به چند دلیل:

 

1- نداشتن گارد مناسب

2- نداشتن دفاع مناسب

3- نداشتن آمادگی جهت دفاع یا گریز از ضد حمله حریف.

از پاهایمان به موقع استفاده کنیم و از لحظاتمان نهایت استفاده و بهره­گیری را بنمائیم چون ضربات پا از ضربات دست کندتر است لذا باید توجه داشت که قدرت پا ویرانگر و غیرقابل پیش­بینی است و توسط پای خوب و سریع می­توان سدی در مقابل حریف ایجاد کرد. و یا گارد را به هم زد چون در حین ضربه بودن پا وسیله به هم زدن تعادل فکری- جسمی در روحیه حریف هم می­باشد.

به کارگیری به موقع تکنیک دست یا پا و همزمان و هماهنگ کردن آن با داچی­هایمان قدرت استقرار و جسارت ما را تقویت می­کند.

و ناامیدی در انجام و اجرای تکنیکها یا مبارزات بدترین دشمن کاراته کار می­باشد. در زمان ضربه خوردن از حریف و یا واگذاری امتیاز به حریف بلافاصله گارد و تکنیکهای خود را عوض کنیم به شکلی که حریف را دچار سردرگمی بکنیم.

همیشه دشمن سستی و تنبلی باشید و فشار لازم جهت آمادگی ایده­آل را به بدن خود وارد کنید و از استراحت­های بی­مورد در وسط تمرینات جداً پرهیز نمائید که شما را به سوی سستی و استراحت و تنبلی می­کشاند.

در مبارزات به چشم­ها، صورت، هیبت، هیکل، لباس و ... که گمراه  کننده است نباید توجه کنیم.

یک ضرب المثل قدیمی قبل از ورود به میدان جنگ باید نبرد را برنده شد.

استفاده از این روشها شما را در مدت کوتاهی به موفقیتهای بزرگ و چشم­گیری خواهد رسانید استفاده از تائه ساباکی­ها یا جابجائی­ها.

متأسفانه امروزه کمتر دیده می­شود که کاراته کاها بنیادی به روش تمرین توجه  کنند و بیشتر به تکنیک­های سرعتی بدون توجه به نقطه نظرهای فنی اقدام می­کنند و دنبال علل شکست و رکود خود می­گردند. بدون اینکه تفکری در تمرینات یا احساسی هنگام زدن ضربه داشته باشند (تخیلات در تمرینات) باید همیشه هنگام تمرین حریف را روبروی خود مجسم کنیم. حریف نفس می­کشد، حرکت می­کند، ضربه می­زند و از غفلت ما نهایت استفاده را ببرد.

امروزه تمام سبکها تکنیکهای خود را از کیو 1 تا کیو 10 به صورت مکتوب در اختیار مربیان قرار داده­اند لذا کمتر مشاهده می­گردد که یک مربی در آموزش از اصول اولیه کلاسیک استفاده و تعلیم نماید.

 

مهارت در کاراته:

الف : آمادگی جسمانی

1- قدرت

2- سرعت

3- استقامت عضلانی (غیرهوازی)

4- استقامت هوازی

5- انعطاف بدنی

ب : مهارت در تکنیک: نحوه­ی اجرای صحیح و دقیق تکنیک­ها (کیهون یا کلاسیک و تکنیک­های مبارزه).

ج : تاکتیک: روش استفاده صحیح از دو مهارت بالا یا به زبان دیگر سیاست مبارزه که شامل چند بخش است:

الف- زمان سنجی

ب- تنظیم فاصله

ج- حرکات فریبنده

د- دید

الف- زمان­سنجی یعنی تخمین زمان مناسب برای حمله یا ضد حمله و یا دفاع و تای ساباکی:

بدین منظور که باید به درستی تخمین زده شود که چه موقع به یکی از چهار اقدام بالا دست زد مثلاً در ضد حمله اگر زود اقدام کنیم حریف را از قصد خود آگاه کرده و باعث می­شویم که حریف ما را ضد حمله کند و اگر دیر اقدام کنیم ضربه را از حریف دریافت کرده­ایم و همچنین در حمله کردن باید دقت کرد که زمانی باید حمله کرد که حریف یا انتظار حمله را از سوی ما نداشته باشد و یا به طور ناآگاهانه برای لحظه­ای فرصتی در اختیار ما قرار می­دهد و یا به عنون مثال در حال بازگرداندن تکنیک خود می­باشد.

ب- تنظیم فاصله :

یعنی تخمین فاصله مناسب برای اجرای تکنیک به عنوان مثال از فاصله­ی دو متری نمی­توان ضربه­ی دست موثری اجرا کرد و یا از فاصله­ی نیم متری ضربات پا کارائی بالایی ندارند.

اگر این نکات در تنظیم فاصله رعایت نشود باعث از دست دادن امتیاز و یا ناک دان و ناک اوت می­شود.

گاهی اوقات سیاست مبارزه  ایجاب می­کند که فاصله را با حریفی که در تکنیک­های پا مهارت دارد کم کنیم، اگر در فاصله­ی مناسب و در تیررس ضربات او باشیم شکست خواهیم خورد. و همچنین در مقابل حریف دست کار باید فاصله را به حداکثر رساند. مهارت تنظیم فاصله به  مهارت در تحرک و رقص پا بستگی دارد.

 

ج : حرکات فریبنده: حمله به چهار  گونه زیر تقسیم می­شود :

1- مستقیم 2- مستقیم غیرتلگرافی 3- ضدحمله 4- حمله­ی با فریب.

1- حمله مستقیم که ساده­ترین نوع حمله است که معمولاً از حریفان مبتدی سر می­زد. در این گونه حمله به طور کاملاً ساده یک ضربه از سوی حریف اجرا می­شود که در مقابل حریفان حرفه­ای کار احمقانه­ای به شمار می­رود.

2- مستقیم غیرتلگرافی: در حقیقت همان حمله­ی مستقیم است ولی بدون اطلاع قبلی و به صورت کاملاً ناگهانی که نیاز به سرعت و دقت فوق العاده­ای در تکنیک دارد اجرا می شود به عنوان مثال هنگام اجرای ضربه کیزامی­زوکی (مائه زوکی) بدون اینکه با حرکات اضافی دست، پا و یا بدن و چشم حریف را از قصد خود آگاه کنیم، به صورت کاملاً ناگهانی و مانند یک مار حمله کنیم.

3- ضد حمله: نوع پیشرفته حمله است که در اصطلاح ژاپنی به سن و سن معروف است، یعنی حمله در حمله، در اینجا هیچگونه دفاعی صورت نمی­گیرد. وقتی حریف مبادرت به اجرای تکنیک می­کند برای لحظه­ای کوتاه فرصتی را در اختیار ما قرار می­دهد که فرصت فوق العاده مناسبی برای کسب امتیاز از حریف می­باشد بسته به سرعت و مهارت و زمان سنجی و تنظیم فاصله.

4- حرکات فریبنده: یک تکنیک همیشه به منظور امتیاز گرفتن اجرا  نمی­شود. گاهی اوقات قصد از اجرای یک تکنیک منحرف کردن گارد و یا ذهن حریف می­باشد تا فرصتی در اختیار ما قرار گیرد. به عنوان مثال برای نفوذ به گارد صورت حریف لگدی به سمت شکم او می­زنیم و بعد از اینکه حریف به ضربه ما عکس­العمل نشان داد نقطه خالی بدن او را مورد حمله قرار می­دهیم. باید به یاد داشت که حمله­ی فریبنده باید به اندازه حمله اصلی سریع و قوی باشد تا بتواند گارد حریف را منحرف کند. در اجرای حرکت فریبنده باید دقت کرد که زمانی باید حمله­ی اصلی را آغاز کرد که حمله­ی فریبنده موثر واقع شده است.

به طورکلی دو نوع فریب وجود دارد: چشمی- بدنی.

در روش اول برای فریب از چشم استفاده می­شود به گونه­ای که مثلاً به پایین نگاه می­کنیم و به بالا ضربه می­زنیم و این در زمانی است که در روش دوم از دست، پا و یا بدن (تای ساباکی) استفاده می­شود. به عنوان مثال ضربه دست در صورت و لگد به شکم و یا بالعکس و یا استفاده از ضربات دوبل پشت سر هم با یک تکنیک.

نوع خیلی پیشرفته­ی حمله روش ضد حمله در ضد حمله است یعنی اینکه حریف را ترغیب به ضدحمله می­کنیم و ضد حمله­ی او را ضد حمله می­کنیم.

توجه داشته باشید که اجرای حملات فریبنده بیشتر از 2 یا 3 حرکت خطرناک می­باشد.

د- دید: دید یعنی توانایی و قدرت چشم در تشخیص حرکات و ضربات و مسیر ضربات حریف. مبارزی که دید خوبی دارد به ندرت از دستانش برای دفاع استفاده می­کند. یک مبارز خوب هیچ وقت ضربات حریف را با چشمانش دنبال نمی­کند زیرا در این صورت چشم قادر به پیدا کردن همه­ی حرکات نیست (خطای دید). یک مبارز خوب نگاه خود را به یک نقطه که معمولاً زیر گلو و یا قفسه سینه­ی حریف است می­دوزد. و بدین صورت تمامی نقاط بدن حریف را زیر نظر دارد. دفاع خوب یعنی دید خوب.

آماده­سازی ذهن و فکر برای به اجرا درآوردن هرچه بهتر یک مبارزه.

همانطور که می­دانید بدن توسط یک عضو دستوردهنده به نام مغز کنترل می­شود یعنی تمامی حرکات و تصمیمات و اجرای آنها به مغز برمی­گردد.

داشتن ذهنی آرام و خالی از هرگونه افکار جانبی و مزاحم لازمه­ی یک مبارزه خوب است. ذهن مانند یک موجود است اگر این موجود مشغول به افکار اضافی و جانبی باشد تبدیل به موجودتی مزاحم دردسر ساز و پیشدارنده می­شود که به جای آنکه تصمیمات صحیح به جا و کاربردی بگیرد مانع از هرگونه تصمیم صحیح و اجرای درست می­شود. ولی اگر این موجود آزاد و رها و بدون مشغله باشد به نیرویی تبدیل می­شود که خارق العاده­ترین کارها را امکان­پذیر می­کند. یک ذهن قوی بر جسم قوی بدون ذهن قوی غلبه می­کند. انسان ترکیبی است از ذهن و جسم، یک مبارز زمانی در تعادل قرار  دارد که هم جسم قوی داشته باشد و هم ذهن قوی و آماده.

برای آمادگی ذهنی باید تمامی افکار منفی و مزاحم را از خود دور کرد. و این افکار را با اعتماد به خود و مهارت خود جایگزین کرد. خیلی از مبارزین قبل از رفتن به روی تاتامی، به شکست، آسیب و ... فکر می­کنند که همین امر باعث از دست دادن نیمی از توانایی آنها می­شود. حتی در هنگام مبارزه قبل از اجرای تکنیک دچار تردید می­­شوند.

اما یک مبارز خوب قبل از ورود به تاتامی به چیزی جز برنده شدن فکر نمی­کند و قبل از زدن ضربه به امتیاز گرفتن و زدن حریف فکر می­کند ولی یک مبارز فوق حرفه­ای و پخته قبل از ورود به تاتامی نه به برنده شدن و نه به باختن فکر می­کند. بلکه او به هیچ چیز فکر نمی­کند او در لحظه زندگی می­کند و می­اندیشد و قبل از اجرای تکنیک از قبل تصمیم نمی­گیرد زیرا ذهن او آنقدر آماده است که به محض زمان مناسب برای اجرای تکنیک بدن او تکنیک را اجرا می­کند و خود او نظاره­گر است زیرا ذهن او رهاست و از هرگونه ترس و خشم و هیجان آزاد است و تکنیک در ذهن او ملکه شده است. او مصمم و عاشق مبارزه است نه برای برد و نه برای باخت. چون او حریف او یکی هستند.

 

پنج روش دفاع در کاراته:

1- کنوسن: دفاع حمله­ای: یعنی دفاع ما مانند حمله­ی ماست. منظور اینست که  دفاع آنقدر قوی است که باعث آسیب دیدن عضو حمله کننده حریف می­شود.

2- گونوسن: دفاع و حمله: یعنی ابتدا حمله حریف دفاع می­شود سپس حمله اجرا می­شود.

3- گونوسنوسن: دفاع و حمله به صورت همزمان: یعنی فاصله زمانی بین دفاع و حمله از بین می­رود و هر دو به صورت همزمان اجرا می­شود.

4- سن و سن: حمله در حمله: یا همان ضدحمله.

5- تای نوسن: دفاع با جابجایی بدن یا همان جا خالی دادن.

 

انواع دفاع در کاراته:

1- راکا: دفاع سخت و شکننده.

2- ریوسوئی: دفاع نرم.

3- ناگاشی: دفاع منحرف کننده یا لیز دهنده مانند ماواشی اوکه.

4- تن شو، تسوکامی، سوکامی: دفاعهایی که در آنها دست یا پای حریف گرفته و نگه داشته می­شود.

 

انواع ضربات و حملات:

 

1- ضربات پا (گری وازا) دورانی- مستقیم- که آگه- که کومی.

2- ضربات دست (ته وازا)- دورانی- مستقیم- که اگه که کومی.

3- فنون پرتابی (ناگه­وازا)- آشی بارای- فنون جودو- کاتاگورماو...

4- فنون قفل مفصل (کانست وازا).

5- فنون خفه کردن (شیمه وازا).

داچی: استقرارها در کاراته: برتری یک کاراته کا نسبت به دیگر رشته­های رزمی می­تواند داچی او باشد. داشتن داچی خوب ضامن تحرک خوب و استحکام و قدرت حرکات می­باشد.

رقص پا: تحرک بالا و خوب ضامن پیروزی است. یک کاراته کای بدون تحرک مانند یک کیسه بوکس است. کاراته  کای با تحرک مانند زنبور همیشه در تحرک و آماده­ی نیش زدن است و به سختی می­توان به روی او تکنیک اجرا کرد.

بهترین راه غلبه بر ترس مقابله با ترس است نه انکار کردن آن اگر از آب می­ترسید به درون آن شیرجه بزنید و اگر از مبارزه می­ترسید مبارزه کنید.

 

 

سالن استاد رحمن گودرزی روزهای فرد (یکشنبه&سه شنبه&پنج شنبه)در سالن ایت الله طالقانی شهرستان بروجرد از ساعت 8 تا  9:30 بر گذار می گردد.

 

 

 با کلیک بر روی هر عکس و ذخیره آن بر روی کامپیوتر خود آن را با اندازه اصلی مشاهده نمائید.

در ضمن امیدواریم ما را با نظرات ارزشمند خود همراهی نمائید.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

علی گودرزی بازدید : 1326 پنجشنبه 01 آبان 1393 زمان : 11:26 نظرات ()
ارسال نظر برای این مطلب
این نظر توسط سعید نهری در تاریخ 1395/8/19 و 15:42 دقیقه ارسال شده است

با عرض سلام و ادب خدمت شما اساتید گرانقدر ضمن آرزوی توفیق و روز افزون عمر به حضرت عالی . جا دارد از مطالب کامل و مفیدتون تشکر ویژه به عمل آید. اوس
پاسخ : ممنون از بذل توجه شما. اوس

این نظر توسط Ali در تاریخ 1395/6/10 و 21:35 دقیقه ارسال شده است

با عرض سلام و ادب و تشکر از استاد رحمن گودرزی که تجارب ارزشمندتونو در اختیار ما قرار دادید امیدوارم همیشه سالم و تن درست باشید.

این نظر توسط مهدی در تاریخ 1394/6/2 و 10:09 دقیقه ارسال شده است

استاد ممنون که تجربیات ارزشمندتونو در اختیار ما قرار دادین. اوس

این نظر توسط اوس در تاریخ 1394/6/2 و 10:06 دقیقه ارسال شده است

مطالب بسیار آموزنده و زیبا بود.

این نظر توسط شاگرد شما رضا در تاریخ 1394/2/28 و 11:17 دقیقه ارسال شده است

استاد باعث فخر مایی.امیدوارم هر کجا هستی سالم و تن درست باشی


نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی
تبلیغات
Rozblog.com رز بلاگ - متفاوت ترين سرويس سایت ساز
درباره ما
Profile Pic
به سایت هزارویک پادشاه خوش آمدید . ما را با نظرات ارزشمندتان یاری فرمائید... ***چه زیبا گفت جهان پهلوان پوریای ولی *** یا رب ز تو دل به هر که بستم توبه / بی یاد تو هر کجا نشستم توبه/ صد بار شکستم و ببستم توبه / زین توبه که صد بار شکستم توبه
اطلاعات کاربری
نام کاربری :
رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • موضوعات
    آمار سایت
  • کل مطالب : 170
  • کل نظرات : 21
  • افراد آنلاین : 3
  • تعداد اعضا : 12
  • آی پی امروز : 3
  • آی پی دیروز : 67
  • بازدید امروز : 79
  • باردید دیروز : 130
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 37
  • بازدید هفته : 924
  • بازدید ماه : 5,311
  • بازدید سال : 11,992
  • بازدید کلی : 156,220
  • کدهای اختصاصی

    مترجم سایت


    کد لوگو هزارویک مطلب بلاگفا

    هزارویک مطلب

    وبلاگ-کد لوگو و بنر

    کد لوگوهزارویک عکس

    هزارویک عکس

    وبلاگ-کد لوگو و بنر